فیزیكدان مشهور آمریكایی و برنده جایزه نوبل درگذشت

فیزیكدان مشهور آمریكایی و برنده جایزه نوبل درگذشت دیجیتالر: دانشگاه تگزاس در آستین روز شنبه اعلام نمود ˮاستیون واینبرگˮ (Steven Weinberg) فیزیکدان مشهور که به سبب یکپارچه سازی نیروی الکترومغناطیسی با نیروی ضعیف و شکل دادن مفهوم ˮبرهمکنش الکتروضعیفˮ(electroweak interaction) به همراه دو دانشمند دیگر برنده جایزه نوبل شده بود، در 88 سالگی از دنیا رفت.


به گزارش دیجیتالر به نقل از ایسنا، " کریستین سیناترا"، سخنگوی دانشگاه تگزاس اظهار داشت: وینبرگ که از دهه ۱۹۸۰ استاد این دانشگاه بود، بگفته همسرش "لوئیز" جمعه در آستین تگزاس از دنیا رفت. این فیزیکدان چندین هفته در بیمارستان بستری بود و علت مرگ هنوز منتشر نشده است.
" جی هارتزل"، رییس دانشگاه تگزاس در اطلاعیه ای اظهار داشت: فوت "استیون واینبرگ" غمی بزرگ برای دانشگاه تگزاس و جامعه است.
"واینبرگ" اهل نیویورک بود و در اوایل کار خود محقق دانشگاه کلمبیا و دانشگاه کالیفرنیا، برکلی بود. پیش از پیوستن به دانشکده تگزاس در سال ۱۹۸۲ وی در دانشکده دانشگاه هاروارد و انستیتوی فناوری ماساچوست فیزیک و نجوم تدریس می کرد.
"شلدون گلاشو"(Sheldon Glashow) و "استیون وینبرگ" (Steven Weinberg) و محمد "عبدالسلام" (Abdus Salam) در سال ۱۹۷۹ موفق شدند جایزه نوبل فیزیک را برای پروژه یکپارچه سازی نیروی الکترومغناطیسی با نیروی ضعیف و شکل دادن مفهوم "برهمکنش الکتروضعیف"(electroweak interaction) به دست بیاورند.
در فیزیک ذرات، برهمکنش الکتروضعیف (electroweak interaction) توصیفی برای یکپارچه سازی دو نیرو از چهار نیروی بنیادی طبیعت است. این دو نیرو عبارتند از نیروی الکترومغناطیسی و نیروی هسته ای ضعیف.
نگاهی به چهار نیروی بنیادین طبیعت
طبیعت و رخدادهای آن، بر پایه چهار نیروی بنیادین استوار هستند که کنترل این رخدادها را در دست دارند. نیروهای فیزیکی در کارهای متفاوتی از قدم زدن در خیابان گرفته تا پرتاب موشک به فضا یا چسباندن آهن ربا به یخچال نقش دارند. همه نیروهای فیزیکی را که روزانه آنها را تجربه می نماییم، می توان در چهار دسته بنیادین تقسیم بندی کرد.
۱. جاذبه
۲. نیروی هسته ای ضعیف
۳. الکترومغناطیس
۴. نیروی هسته ای قوی
این نیروها، چهار نیروی بنیادین در طبیعت هستند که همه رخدادهای جهان را کنترل می کنند.
جاذبه، کشش میان دو جسم است که انرژی دارند. هنگامی که سنگی از روی پل به زمین می افتد، یک سیاره به دور یک ستاره می چرخد و یا ماه جزر و مد اقیانوس را پدید می آورد، حضور جاذبه احساس می شود. شاید بتوان اظهار داشت که جاذبه، یکی از قابل درک ترین و آشناترین نیروهای بنیادین باشد؛ اما در عین حال، یکی از چالش برانگیزترین موضوعات برای توضیح دادن است.
نیروی ضعیف یا نیروی هسته ای ضعیف، در از هم پاشیدن و زوال ذرات نقش دارد. این نیرو، تغییر طبیعی یک ذره زیراتمی و تبدیل آن به یک ذره زیراتمی دیگر است. برای مثال، یک نوترینو که به سمت یک نوترون منحرف شده، می تواند نوترون را به پروتون تبدیل کند و خود به الکترون تبدیل گردد.
نیروی الکترومغناطیسی یا "نیروی لورنتس"(Lorentz force)، بین ذرات حامل بار مانند الکترون های با بار منفی و پروتون های با بار مثبت عمل می کند. بارهای مخالف یکدیگر را جذب و بارهای مشابه یکدیگر را دفع می کنند. هر چه بار ذره بیشتر باشد، نیروی آن نیز بیشتر است. نیروی الکترومغناطیسی نیز مانند نیروی جاذبه، از یک مسافت بی نهایت احساس می شود.
نیروی قوی یا نیروی هسته ای قوی، قوی ترین نیرو میان چهار نیروی بنیادین طبیعت است. قدرت بالای این نیرو به این علت است که ذرات بنیادین ماده را برای تشکیل دادن ذرات بزرگ تر به هم متصل می کند. نیروی قوی، ذرات بنیادین موسوم به "کوارک"(Quark) را که تشکیل دهنده پروتون ها و نوترون ها هستند، کنار هم نگه می دارد و قسمتی از این نیروی قوی نیز در نگهداری پروتون ها و نوترون های هسته اتم نقش دارد.
عملکرد نیروی قوی مانند نیروی ضعیف، تنها هنگامی امکان پذیر است که ذرات زیراتمی، بسیار به هم نزدیک باشند. نیروی قوی، نیرویی عجیب است؛ برای اینکه برخلاف نیروهای بنیادین دیگر، با نزدیک شدن ذرات زیراتمی به هم، ضعیف تر می شود، اما هنگامی که ذرات در دورترین فاصله از یکدیگر قرار می گیرند، به بالاترین میزان قدرت خود می رسد.




منبع:

1400/05/04
09:34:22
5.0 / 5
196
تگهای خبر: تجربه , فناوری , محقق
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب
نظر شما در مورد این مطلب
نام:
ایمیل:
نظر:
سوال:
= ۸ بعلاوه ۳
دیجیتالر
digitaler.ir - حقوق مادی و معنوی سایت دیجیتالر محفوظ است

دیجیتالر

معرفی محصولات دیجیتال و فناوری اطلاعات